دسته‌بندی: فیزیک

توابع انتگرال پذیر مجذوری و ضرب داخلی در فضای توابع، بحث این فصل است. در فضای توابع، بردارها با تابع مختلط و ضرب داخلی با

در فصل قبل با فضای هیلبرت آشنا شدیم. در این فصل، ابتدا مفهوم استقلال و وابستگی خطی را بررسی خواهیم کرد. سپس بعد و پایه

در سلسله فصل هایی به مفاهیم و مطالب مکانیک کوانتوم می پردازم. برای اینکه دستیابی به مطالب ساده تر باشد؛ فصل ها کوتاه ترند تا

بردار یک شئ هندسی است که با دو ویژگی جهت و اندازه شناخته می شود. برداری دلخواه همانند $\vec{V}$ را نسبت به یک دستگاه مختصات

مخروط زمانی یا مخروط نوری یک رویداد، رویدادهایی را نشان می دهد که می توانند در گذشته یا آینده آن رویداد قرار گیرند. برای پی

انقباض طول، کوچک شدن طول اجسام در جهت حرکت برای ناظرهای متحرک، نسبت به ناظری است که آن جسم خاص را ساکن ارزیابی می کند.

اتساع شاید واژه سنگینی باشد. این واژه در اصل یعنی کشیدگی که یعنی زمان کش می آید یا کند می شود. این واقعه از دیدگاه

نمودار مینکوفسکی ابزار هندسی برای توصیف و حل مسائل نسبیت است. همانطور که پیش تر بحث کردیم؛ برای راحتی در دستگاه یکایی قرار می گیریم

پیشتر پی بردیم که دیگر خبری از زمان مطلق در چارچوب نظریه نسبیت خاص نیست. زمان و همزمانی نیز مفهومی نسبی دارند و از چارچوبی

در فصول قبل پی بردیم که تبدیلات ساده انگارانه گالیله نمی تواند به درستی اتفاقات فیزیکی درک شده مابین دو ناظر را توصیف کند. تبدیل